ZELÓW. Odpis aktu kupna Zelowa z roku

Size: px
Start display at page:

Download "ZELÓW. Odpis aktu kupna Zelowa z 21.12.1802 roku"

Transcription

1

2 O DPIS AKTU KUPNA Z ELOWA Datowane w Zelowie dnia 21. grudnia 1802 roku W dniu dzisiejszym Ur. Józef Świdziński niegdy Stefana Świdzińskiego i Marianny z Bakowskich [pr]imo voto Kobielski spłodzony syn, niegdy zaś Jana Świdzińskiego i Marianny Madaliński wnuk, dziedzic dóbr Zelowa w powiecie Szadkowskim Województwie Sieradzkim sytuowanych z jednej, a urodzony Aleksander de Korwin Petrozelin syn Aleksandra i Zofii z Bielskich Petrozelinów, niegdy zaś Jana Petrozelina i Zuzanny Siedleckich wnuk i z kompanją swoją umocowanymi od kolonistów Czermińskich, Taborskich i Bachowskich jak to: 1. Janem Pospiszyłem, sołtysem kolonji Czermińskiej, 2. Janem Polaczkiem, Obywtelem tejże kolonji, 3. Janem Jersakiem, Ławnikiem kolonji Bachowskiej i 4. Janem Matejką z drugiej strony, Imieniem wszystkich współmieszkańców czyniący o kupno dóbr Zelów w powiecie Szadkowskim, województwie Sieradzkim sytuowanej, zawierają punkta dobrowolnie i rozmyślnie w niczem niewzruszone, które tak jakby sądownie udzielonymi były, mieć chcą w tym sposobie: 1. Ur. Świdziński dobra swe, wieś Zelów w powiecie szadkowskim Województwie sieradzkim sytuowane ze wszystkimi przynależnościami, gruntami, lasami, łąkami, budynkami, tak dworskimi jak wiejskimi, przywilejami i prawami, jakie tylko do tej wsi były i są prawem dziedzictwa sprzedaje Ur. Petrozelinowi i jego kompanji pod Nr 1,2,3,4 wyszczególnionymi i tym, których imieniem czynią, a to za sumę dobrowolnie umówioną Talarów Pruskich a f. 6 trzymających /3, czyli Złotych polskich sto pięćdziesiąt cztery tysiące, died fp. 2. Suma ta całkowicie wzięta wypłacona być powinna w połowie złotem ważnym obrączkowym poma f. 18 rachowanym holenderskim, a w drugiej połowie moneta kurant Pruska, to jest talarami a w czwartej dwuzłotówkami, drobniejsza zaś Moneta Curantow w tym wypłacenia nie ma. 3. Ponieważ kupujący chcą odebrać wszystkie grunta, tak chłopskie jak i dworskie, przeto Imć Pan Świdziński ludzi w Zelowie mieszkających w innych dobrach swych dziedzicznych pomieści i rolami stosownymi do możności gruntu na tamtym miejscu opatrzy. 4. Cokolwiek poddani Zelowscy na zimę zasiali, to wszystko zboże bez najmniejszej przeszkody sprzątać wolno im jest i za to żadnej bonifikacji kupujący pretendować od nich nie będą. Jako zadatek otrzymał sprzedający pan Świdziński zaraz talarów. Dwa dni później, 23. grudnia 1802, została umowa kupna potwierdzona w rejentalnym sądzie w Łasku a pan Petrozelin obiecał do 10. stycznia 1803 roku przesłać umowę do zatwierdzenia odpowiednim urzędom do Kalisza i Berlina. Z archiwum Muzeum zelowskiego wydobył ks. Mirosław Jelinek